|
گلدانهای منزوی
|
||
|
هنر برای آن است که حقیقت ما را نکشد نیچه |
حرفهایم را با دستانم می خوابانم
شاید
چشم هایی خطوط زندگی ام را
به خطوط انگشتانش همنشین کند
من نوروزم را
در دیماه جشن گرفته ام
و در پایان خویش
گلدانهای منزوی را
به دستان کوچک امید می سپارم
|
|